นานทีปีหนจะได้มีโอกาสลาพักร้อนกับชาวบ้านเค้าซักที แต่ว่าปีนี้นั้นลากันตั้งแต่ต้นปีซะเลยหลังจากเจอเรื่องเครียดๆมามากมาย ก็ได้มีโอกาสเปลี่ยนที่นอนไปนอนกันท่ามกลางป่าเขากัน เนื่องจากส่วนตัวชอบภูเขามากกว่าทะเล ถึงแม้จะมีหลายคนทักท้วงว่าจะหนีร้อนที่ราบ ไปร้อนที่สูงก็ตาม อิอิ หลังจากโทรเช็คเรียบร้อยแล้วก็ได้ที่พักแน่นอนที่บ้านผางามรีสอร์ทที่อำเภอนาดี จังหวัดปราจีนบุรี ระยะทางจากบ้านผมที่รังสิต-นครนายก คลองสามเดินทางไปก็ประมาณ 190 กิโลเมตรได้ ขับไปได้เหลืออีกประมาณ 75 กิโลเมตรก็เจอด่านครับ ความจริงเจอมาหลายด่านมากตลอดทาง แต่ด้านนี้นั้นโดนเรียกเข้าให้เนื่องจากขับรถเกินความเร็วที่กำหนด ก็รับทราบและเปรียบเทียบปรับ ณ จุดนั้นเลย สะดวกดีครับไม่ต้องเสียเวลาโดนยึดใบขับขี่ฮ่าๆ เราผิดจริงก็ยอมรับและจ่ายค่าปรับ ทุกอย่างก็ราบรื่นดี

มาถึงที่พักก็ปาเข้าไปเที่ยงกว่า ที่นี่นั้นเท่าที่อ่านจากในเวปและข้อมูลที่ท่านอื่นๆไปเที่ยวมา ดูแล้วจะเน้นเรื่องของกิจกรรม Adventure ซะส่วนใหญ่ แต่สำหรับผม หุๆ ขอเปลี่่ยนที่นอนเพื่อหลบภาระความเครียด เอาตัวเองออกจากปัญหาที่ทำงานก่อนดีกว่า กิจกรรมอื่นๆค่อยว่ากันที่หลัง ซึ่งที่พักก็มีให้เลือกมากมายหลายแบบครับ แต่ผมขอเลือกแบบที่เป็นบ้านเดี่ยวๆ แล้วก็ไกลนิดนึงเผื่อจะได้พักแบบสงบๆ ก็ได้มาเป็นบ้านพราวหมอกครับ อยู่เกือบหลังสุดท้าย

บ้านพราวหมอก 2

อย่างที่เห็นกันในรูปด้านบนเนี่ยแหละครับบ้านพราวหมอกที่ผมพัก งานนี้ก็ถือว่าพักผ่อนจริงๆครับ เพราะพอเข้าห้องปุ๊บก็หลับปั้บ ตื่นอีกทีก็ปาเข้าไปเกือบทุ่ม ก็เดินไปทานอาหารเย็น กลับมาก็ดูหนังแล้วก็หลับต่อ ตื่นอีกทีก็สายเลยครับเก้าโมงกว่านู่น ทาง Reception ก็โทรมาปลุกว่า เหลือห้องผมห้องเดียวแล้วจะทานอาหารเช้าหรือเปล่า ซึ่งพนักงานที่นี่ก็บริการดีมากครับ ยกอาหารเช้ามาให้ทานถึงที่ห้องเลย

บรรยากาศหลังห้องพราวหมอก

ใครที่สนใจจะหลีกหนีความวุ่นวายในเมืองมาหาที่สงบๆพักโดยที่ไม่ต้องเดินทางไกลมาก ผมว่าที่นี่ก็ดีเหมือนกันนะครับ เงียบสงบดีจริงๆ อาจจะเป็นเพราะผมมาช่วงวันพฤหัส-ศุกร์ก็ได้ ถ้ามาเจอช่วงที่คนมาจัดกิจกรรมกัน อันนี้ผมก็ไม่แน่ใจว่าจะได้สัมผัสบรรยากาศแบบเดียวกับผมหรือเปล่า แต่สำหรับผมในการมาทริปครั้งนี้ เรียกได้ว่าเป็นการพักผ่อนจริงๆ เพราะกิน นอน ดู DVD อย่างเดียวเลย หุๆ

ข้อมูลเพิ่มเติม [บ้านผางาม อำเภอนาดี จังหวัดปราจีนบุรี]

Related items

• Run away to PranBuri : IL Mare Resort
• สะพายเป้ท่องโลก : ไอศรีมที่ยาวที่สุดในโลก
• สะพายเป้ท่องโลก: ว่ากันด้วยเรื่อง “ซอสพริก”
• สะพายเป้ท่องโลก: ตรวจเช็คสภาพอากาศก่อนเดินทาง
• Unimpress with Nongkhai Pa Su

where where is where where อย่าเพิ่งงงครับไม่ใช่ภาษาปะกิตอะไรหรอก ประมาณว่า ไหนๆก็เขียนเรื่องเกี่ยวกับการเดินทางในช่วงชีพจรลงเท้าของผมแล้ว อาทิตย์นี้ก็เลยจะหยิบเอาประสบการณ์ต่างๆที่ได้ผ่านพบมาในช่วงนั้นๆ มาเล่าให้ฟัง วันนี้ก็จะเป็นเรื่องของใต้หวันครับ

สำหรับใครที่จะไปใต้หวันนั้นก็ต้องขอวีซ่าส์เหมือนกันนะครับสำหรับคนไทย อันเนื่องมาจากนโยบายจีนเดียวของจีนแผ่นดินใหญ่ทำให้ประเทศไทยไม่มีสถานทูตใต้หวันอยู่ มีเพียงแต่ สำนักงานเศรษฐกิจและวัฒนธรรมไทเป (Taipei Economic and Cultural Office) ซึ่งอยู่ที่ตึก Empire ตรงถนนสาทร ครับใครที่จะไปขอวีซ่าส์ก็ลองโทรไปสอบถามข้อมูลได้ที่ 02-670-0200

ซึ่งแน่นอนว่า Landmark อย่างหนึ่งขอไต้หวันนั้นก็คือตึกที่สูงที่สุดในโลก 101 Building (ซึ่งอาจจะโดนแซงหน้าสถิติใหม่ในเร็วๆนี้) นอกจากตึกที่สูงที่สุดแล้วถ้าใครไปที่ใต้หวันอาจจะเห็นสิ่งหนึ่งที่เตะตามากคือ ไอศครีม ที่เค้าก็ว่ากันว่ายาวที่สุดในโลกอีกเหมือนกัน ซึ่งหาซื้อได้ตามสถานที่ท่องเที่ยวทั่วไปในใต้หวัน เพียงแต่สำหรับรสชาติแล้ว บอกได้เลยครับว่าไม่อร่อยเลย จากการลิ้มลองรสชาติของเจ้าไอศครีมนี้ มันเหมือนกับน้ำแข๊งใส่สีแล้วใส่น้ำตาลยังไงยังงั้นเลยทีเดียว ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะถ้าหวานมันเพราะนมเนี่ยคาดว่า มันคงไม่สามารถทำได้สูงขนาดนี้แน่ ฉะนั้นใครจะซื้อมารับประทานก็คงต้องทำใจเผื่อไว้นิดนึงนะครับ กับ 101 IceCream ที่ยาวววววที่สุดในโลก อิอิ

Related items

• สะพายเป้ท่องโลก: ว่ากันด้วยเรื่อง “ซอสพริก”
• Unimpress with Nongkhai Pa Su
• A journey to Ban Pa Ngam
• A cup of trees : กรุ่นกลิ่นกาแฟและเค้กในสไตล์ Retro
• Coffee Kiss by Tsang Cheung Shing

พอดีเพิ่งเดินทางกลับมาจากมาเลย์เซีย เลยหยิบเรื่องขำๆเกี่ยวกับอาหารการกิน + ฺBranding ในระดับชาติมาเขียนให้อ่านกัน สำหรับคนที่เข้าไปทานร้านอาหาร KFC แน่นอนว่าบนโต๊ะของทางร้านจะต้องมีซอสมะเขือเทศและซอสพริกอยู่ด้วย ซึ่งถ้าเป็นเมืองไทยก็จะเป็นแบบที่แบ่งออกมาจากถุงใหญ่อีกที แต่ KFC ที่มาเลย์เซียนั้นเป็นขวดแบบที่วางขายอยู่ตามซุปเปอร์มาเกตเลยครับ

แต่ข้อสังเกตุอย่างนึงนั้นคือนอกจากซอนมะเขือเทศ และซอสพริกแล้วยังมีเพิ่มมาอีกหนึ่งขวดนั่นคือ ซอสพริกไทยครับ อย่างที่รู้กันอยู่ในเรื่องของรสชาติของอาหารไทยที่ดังไปทั่วโลก โดยเน้นในเรื่องของความเผ็ดร้อนหรือว่า Hot & Spicy นั้น ซึ่งรสของซอสขวดนี้ก็ถือว่าใช้ได้ทีเดียว ผมเองก็นึกว่าเป็นฝึมือของโรงงานในไทย + ความร่วมมือระดับชาติที่นำผลิตภัณฑ์ที่มีเครื่องหมายฮาราลมาขายถึงมาเลย์เซีย แต่ที่ไหนได้ เมื่อพลิกที่ข้างขวดกลับเจอข้อความนี้ครับ “Product of Malaysia” เอชักยังไงๆเนี่ย ซอสพริกไทย แต่กลายเป็นผลิตภัณฑ์ประจำชาติมาเลย์ไปแล้ว ดีไม่ดี อีกหน่อยอาจจะเจอ “ข้าวหอมมะลิไทย” แต่เป็น “Made in U.S.A.” หรือว่า “Product of U.S.A.” ในอนาคตเร็วๆนี้ก็ได้ ถ้าผู้บริหารประเทศชาติยังมัวแต่อิงผลประโยชน์ของตัวเองเป็นหลักแล้วมานั่งตีกัน ให้บ้านใกล้เรือนเคียงเค้าแซงหน้าเราไป

Related items

• สะพายเป้ท่องโลก : ไอศรีมที่ยาวที่สุดในโลก
• Unimpress with Nongkhai Pa Su
• A journey to Ban Pa Ngam
• A cup of trees : กรุ่นกลิ่นกาแฟและเค้กในสไตล์ Retro
• ยาคูลท์ มาเลย์เซีย

สำหรับผมที่ชอบเดินทางในช่วงหน้าหนาวๆ ไม่ว่าจะบังเอิญ หรือตั้งใจ สิ่งหนึ่งที่ผมมักจะพกติดกระเป๋ากล้องนั่นก็คือ เทอร์โมมิเตอร์แบบพกพาซึ่งไม่ได้เป็นกระเปาะแก้ว ทำให้พกพาสะดวก เอาไว้ถ่ายรูปเก็บเป็นที่ระลึกว่าที่ๆเราไปนั้น หนาวหรือว่าเย็นขนาดไหน

ซึ่งรูปที่อยู่ด้านบนนั้นผมถ่ายที่ริมหน้าต่างห้องพักในเมืองเซี่ยงไฮ้ โดยแง้มหน้าต่างไว้ให้ลมพัดเข้ามาในห้อง

อีกรูปกับอุณหภูมิติดลบครั้งแรกในชีวิต ถ่ายที่สวีเดนครับ

สำหรับราคาของเจ้า Pocket Thermometer นี้ก็ไม่แพงเลยครับ ผมซื้อจากร้านอมร จำราคาแน่นอนไม่ได้ แต่คิดว่าไม่เกินร้อยบาท จริงๆสาเหตุที่ทำให้ผมมีเจ้าอุปกรณ์ตัวนี้อยู่ในกระเป๋ากล้องก็คือ อุปกรณ์ตัวนี้นั้นสามารถวัดความชื้นได้ด้วย เนื่องจากเลนส์ทั้งหลายที่อยู่ในกระเป๋ากล้องนั้นไม่ควรอยู่ในสภาพที่มีความชื้นสูงเกินไป มิเช่นนั้นเจ้าเชื้อรา จะขึ้นมารับประทานเลนส์เอาง่ายๆ ผมก็เลยซื้อเจ้าอุปกรณ์ตัวนี้โยนใส่กระเป๋าไปซะ จะได้รู้ว่า เมื่อไหร่ที่ควรจะเปลี่ยนสารกันดูดความชื้นในกระเป๋ากล้อง และยังเอาไว้ถ่ายภาพเป็นที่ระลึกกรณีไปยังสถานที่หนาวๆได้อีกด้วย

Related items

• สะพายเป้ท่องโลก: ตรวจเช็คสภาพอากาศก่อนเดินทาง
• สะพายเป้ท่องโลก : จองโรงแรมเองอย่างไร
• A journey to Ban Pa Ngam
• สะพายเป้ท่องโลก : ไอศรีมที่ยาวที่สุดในโลก
• สะพายเป้ท่องโลก: ว่ากันด้วยเรื่อง “ซอสพริก”

วันนี้เราจะมาคุยกันเรื่องของการตรวจเช็คสภาพอากาศกันล่วงหน้า ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องที่จำเป็นเลยทีเดียวกับสิ่งที่ควรทำก่อนเดินทาง

โดยเฉพาะเมื่อเราไม่ได้ไปกับทัวร์ จะได้เตรียมตัวกันถูกว่าต้องพกร่ม หรือว่าเสื้อกันฝนไปหรือเปล่า อากาศเย็นขนาดไหน ต้องเตรียมผ้าพันคอ หรือว่าเสื้อหนาวไปหรือไม่ มีพายุเข้ามั้ย ถ้ามีจะได้เลื่อนวันเดินทาง

ด้วยเทคโนโลยีสมัยนี้ที่ทำให้การพยากรณ์สภาพอากาศล่วงหน้าค่อนข้างแม่นขึ้น ทำให้นักเดินทางที่ไม่ง้อทัวร์เท่าไหร่อย่างผม สามารถประเมินสถานการณ์ล่วงหน้าได้ว่าจะต้องเจอกับสภาพอากาศแบบไหน จะได้เตรียมตัวถูก เท่าที่หาข้อมูลมานั้น ข้อมูลการพยากรณ์ที่ได้จาก Internet ให้ผลค่อนข้างหน้าพอใจ ถูกต้องประมาณ 70-80% เลยทีเดียว

ซึ่งบริการข้อมูลสภาพอากาศล่วงหน้าที่ผมใช้บ่อยๆมีอยู่ 3 รายด้วยกันนั่นก็คือ

WeatherCity.com

Weather-Forecast.com

MSN Weather

ซึ่งการใช้งานของทั้งสามที่ด้านบนนั้นก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไรเลยครับ เพียงแค่ใส่ชื่อเมืองที่เราต้องการแล้วกดปุ่ม ก็จะได้รายงานสภาพอากาศ ณ ปัจจุบัน และสภาพอากาศล่วงหน้าภายในไม่กี่วินาที แล้วทำไมต้องหาถึง 3 ที่ด้วย ข้อมูลเพียงแค่ที่เดียวไม่พอหรือ? สาเหตุที่ผมมักจะหาข้อมูลอากาศมากกว่าหนึ่งแหล่งข้อมูล ก็เพื่อที่จะดูแนวโน้มของข้อมูลที่ได้มาด้วยครับ อย่างน้อยจะได้มีค่าเฉลี่ยเรื่องของอุณหภูมิ และถ้าการพยากรณ์่ล่วงหน้าตรงกัน ก็ยิ่งทำให้ข้อมูลที่ได้น่าเชื่อถือขึ้นไปอีก

คงเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์ในการเตรียมตัวเดินทางของแต่ละท่านนะครับ อย่างน้อยจะได้เตรียมตัวรับมือกับสภาพอากาศ ที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ในสภาวะโลกร้อนแบบนี้

ข้อมูลเพิ่มเติม [weathercity],[weather-forecast],[MSN Weather]

Related items

• สะพายเป้ท่องโลก : พกเทอร์โมมิเตอร์ติดกระเป๋า(กล้อง)
• A journey to Ban Pa Ngam
• สะพายเป้ท่องโลก : จองโรงแรมเองอย่างไร
• Run away to PranBuri : IL Mare Resort
• สะพายเป้ท่องโลก : ไอศรีมที่ยาวที่สุดในโลก

สำหรับใครที่จะไปต่างประเทศไม่ว่าจะไปดูงาน หรือว่าไปเที่ยวนั้น อาจมีหลายๆคนที่ปวดหัวกับการจองห้องพัก หรือว่าโรงแรมในเมืองนอก ว่าจะจองอย่างไรดี จองแล้วจะได้ห้องหรือเปล่า จะโดนโกงหรือเปล่า วันนี้ผมจะมาเล่าประสบการณ์ให้ฟังกัน

จากประสบการณ์โดยตรงในการจองโรงแรมผ่านเนตนั้นผมแบ่งออกเป็น 2 แบบการจอง กับ 2 วิธีการชำระเงิน

2 แบบการจองที่ว่านั้นก็คือ การจองผ่านหน้าเวปไซต์ของโรงแรมที่เราต้องการไปพัก และการจองผ่านหน้าเวปไซต์ของตัวแทน ประเด็นที่ผมจะเลือกว่าจะใช้วิธีไหนนั้นก็มีสาเหตุมาจากเรื่องของราคาและห้องที่สามารถจองได้ เพราะบางครั้ง การจองผ่านหน้าเวปของโรงแรมโดยตรงก็ได้ราคาที่ถูกกว่าซึ่งตรงนี้ขึ้นอยู่กับโรงแรมแต่ละที่่ และบางครั้งการจองผ่านโรงแรมโดยตรงก็อาจจะไม่มีห้องว่าง แต่จองผ่านตัวแทนกลับมีห้องว่าง ซึ่งตรงนี้ก็ต้องดูกันเป็นเคสๆไป

2 วิธีการชำระเงิน ไม่ว่าจะเป็นตัวแทน หรือว่าจองผ่านโรงแรมตรงนั้น วิธีการชำระเงินนั้นมักจะมีอยู่สองแบบคือ ชำระเต็มเลย ซึ่งตรงนี้แทบจะรับประกันได้เลยว่า ได้ห้องแน่นอน เพราะเก็บตังค์ หรือว่าตัดบัตรเครดิตไปแล้ว อีกวิธีหนึ่งนั่นก็คือไปจ่ายเงินตอนเช็คเอาท์เลย เพียงแต่ในตอนแรกเค้าจะขอข้อมูลบัตรเครดิตเราไป ซึ่งตรงนี้ยังไม่ได้ตัดเงินนะครับ แต่ถ้าเราไม่ไปพัก แล้วไม่แจ้งล่วงหน้าเค้าก็จะตัดเงินเราจากข้อมูลของบัตรเครดินที่ให้ไป

คราวนี้มาดูกันว่าผมใช้บริการ การจองโรงแรมผ่านเนตของที่ไหนกันบ้าง

Booking.com: สำหรับตัวแทนรายนี้นั้นผมเคยใช้บริการตอนไป สิงค์โปร์ กับ ฮ่องกง ซึ่งก็ได้เรทราคาที่ค่อนข้างดีและยังไม่เคยเจอปัญหาใดๆ การชำระเงินนั้นเป็นแบบจ่ายตอนเช็คเอาท์ครับ ซึ่งก็สะดวกดีในกรณีที่อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงหรือยกเลิกการเดินทาง ขอเพียงให้เราแจ้งล่วงหน้าเท่านั้น

Octopustravel.com : สำหรับตัวแทนรายนี้ผมใช้บริการสำหรับการเดินทางไป ฮ่องกง กับ เสิ่นเจิ้น ซึ่งการชำระเงินนั้น เป็นแบบตัดบัตรเครดิตเลย ซึ่งเค้ารับประกันว่าได้ห้องแน่นอนถ้าการชำระเงินสมบูรณ์

ทั้งสองรายข้างต้นนั้นยังไม่เคยเจอปัญหาใดๆจากการใช้บริการครับ ซึ่งสะดวกมากสำหรับผมในการจองผ่านอินเตอร์เนต หวังว่าคงเป็นประโยชน์กันบ้างนะครับ สำหรับใครที่คิดจะเดินทางโดยที่ไม่ง้อทัวร์

ข้อมูลเพิ่มเติม [Booking.com]. [OctopusTravel.com]

Related items

• สะพายเป้ท่องโลก : พกเทอร์โมมิเตอร์ติดกระเป๋า(กล้อง)
• สะพายเป้ท่องโลก: ตรวจเช็คสภาพอากาศก่อนเดินทาง
• A journey to Ban Pa Ngam
• สะพายเป้ท่องโลก : ไอศรีมที่ยาวที่สุดในโลก
• สะพายเป้ท่องโลก: ว่ากันด้วยเรื่อง “ซอสพริก”