Meet Joe's Blog » Travel & All Delicous

Service Zone Parking @ Suvarnabhumi Airport

joe — Mon, 09 Apr 2012 10:23:35 +0000

หายกันไปนานทีเดียวจากการเขียนครั้งนี้กับครั้งที่แล้ว ถึงแม้จะไม่ค่อยมีเวลามาอัพเดทเรื่องต่างๆกันก็ตาม แต่เรื่องในวันนี้แบบว่าเจอเข้ามากับตัวเองแล้วอดไม่ได้ที่จะนำมาบอกเล่ากัน จากที่เคยนำเสนอไว้เกี่ยวกับการนำรถไปจอดที่อาคารจอดรถของสนามบินสุวรรณภูมิที่อาคารจอดรถที่สามารถเชื่อมต่อไปกับอาคารผู้โดยสารได้ ซึ่งจะจอดแป้บเดียว หรือจอดค้างคืน (เหมา 250 บาทต่อวัน) ก็แล้วแต่ภาระกิจของแต่ละท่าน หรือถ้าจอดยาวจริงๆและไม่ซีเรียสเรื่องรถตากแดดตากฝน ก็สามารถนำไปจอดที่ลานจอดระยะยาวได้ ซึ่งก็จะมีค่าบริการที่ถูกกว่า แล้วก็นั่งรถบัสที่ทางสนามบินจัดบริการไว้ให้มาที่อาคารผู้โดยสาร ซึ่งก่อนหน้านี้ก็ได้มีกรณีพิพาทของทางท่าอากาศยาน เรื่องการประมูล ชายชุดดำ มาเฟีย จนเคลียร์เป็นที่เรียบร้อยให้ผู้ใช้บริการใช้งานได้อย่างสบายใจ

Service Zone Parking @ Suvarnabhumi Airport

จนเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสไปใช้บริการอีกครั้ง คราวนี้ไปรับพ่อกับแม่ที่บินกลับมาจากกระบี่ พอรับบัตรที่จอดรถเรียบร้อย ขับเข้าไปวนหาที่จอด เห็นที่ว่างอยู่เยอะแยะ กับเข้าไม่ได้ครับ ตามรูปด้านบนเลย มีเด็กเดินเข้ามาบอกว่าจอดได้ แต่ต้องจ่ายค่าบริการเพิ่มอีก 50 บาท โอ้วววววว ปกติที่จอดรถก็ไม่ค่อยจะมีอยู่แล้ว ค่าจอดรถก็ต้องเสียกันอยู่แล้ว นี่ยังมาเก็บค่าที่จอดรถแบบพิเศษเพิ่มอีก

ผมไม่ได้จะบอกว่าการกระทำนี้ผิดหรือถูกสำหรับการท่าอากาศยาน เพราะห้างสรรพสินค้าบางที่ก็เก็บค่าบริการที่จอดรถตั้งแต่เข้าห้างเลยก็มี หรือบางที่ก็มี Zone พิเศษสำหรับรถหรู ก็ได้แต่หวังว่ารายได้ส่วนนี้คงทำให้งบการเงินของ AOT ดีขึ้น บริการต่างๆภายในสนามบินดีขึ้น ห้องน้ำใช้งานได้ไม่ใช่กลายเป็นร้านขายของ รวมถึงเงินที่จ่ายไป เข้า AOT จริงๆ ไม่ใช่มีใต้โต๊ะแบ่งให้กับมาเฟีย จนสุดท้ายผู้ใช้บริการกลายเป็นผู้ถูกรีดไถแบบไม่มีทางเลือก

What People Look Like When Their Plane Is About to Crash

joe — Thu, 26 May 2011 12:49:26 +0000

ช่วงนี้ดูเหมือนธุรกิจโรงพิมพ์ทั้งหลายจะคึกคักเป็นพิเศษ กับการรับงานพิมพ์ป้าย พิมพ์ใบปลิวหาเสียงทั้งหลาย ใครชอบใคร ถูกใจนโยบายใครก็อย่าลืมไปใช้สิทธิ์เลือกตั้งกันนะครับ ส่วนผมเองก็มีพรรคในใจอยู่เรียบร้อย ซึ่งว่างๆคงต้องออกไปเก็บภาพที่โฆษณาไว้เป็นหลักฐานกันซะหน่อย ว่านโยบายที่ฝอยๆกันออกมานั้นพอได้รับเลือกเข้าไปจริงแล้ว จะทำกันมากน้อยขนาดไหน ไม่อยากให้เป็นเหมือนกับสติ้กเกอร์ตามรถสิบล้อบางคันแปะเอาไว้ว่า “พรรคชาติหน้า พูดได้ คิดได้ ทำไม่ได้”

แหม… นานๆเขียนทีแต่บ่นเรื่องการเมืองไทยมาซะสามสี่บรรทัด ช่วงเมื่อสงกรานต์ไปจีนกลับมาก็ยังไม่มีเวลาได้เขียนเล่าอะไรเลย แถมเรื่องที่จะมาเขียนวันนี้ก็แบบว่า…. อาจจะไม่ค่อยโดนสำหรับคนที่จะเดินทางโดยเครื่องบินเร็วๆนี้เพราะว่าเป็นเรื่องของเครื่องบินตกครับ เคยคิดมั้ยครับว่านาทีสุดท้าย ถ้าเรารู้ว่าเครื่องบินโดยสารที่เรานั่งอยู่กำลังจะตก เราจะทำอะไร คิดอะไร ลองดูภาพตัวอย่างด้านล่างนี้ดูครับ

ภาพที่เห็นเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริง โดย Beiwharta ช่างภาพสำนักข่าวรอยเตอร์ ที่บังเอิ้ญ บังเอิญ ไปอยู่บนเครื่อง Airbus A330 เที่ยวบินจาก Singapore ไป Jakarta โดยระหว่างที่ช่างภาพคนนี้หลับอยู่นั้น ก็เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นถึงสองครั้ง แล้วตามมาด้วยกลิ่นเหม็นไหม้ ซึ่งหลังจากควบคุมสติได้ เค้าก็คว้าอุปกรณ์คู่ชีพ Canon 5D MK2 มาเก็บภาพระหว่างที่เกิดเหตุนี้ โชคยังดีที่สุดท้าย เครื่องสามารถบินกลับไปสิงค์โปร์และลงจอดฉุกเฉินได้อย่างปลอดภัย

สมกับเป็นช่างภาพอาชีพจริงๆ แม้จะมีประสบการณ์ในการถ่ายภาพข่าวในสถานที่อันตรายต่างๆ แต่เชื่อว่าครั้งนี้คงเป็นประสบการณ์ที่หาได้ยาก และถ้าเป็นไปได้คงไม่มีใครอยากสัมผัสประสบการณ์แบบนี้แน่ๆ โดยเฉพาะผมเองที่กำลังจะเดินทางไปใต้หวันในวันเสาร์นี้ด้วย อิอิ

ข้อมูลเพิ่มเติม [Trading fear for photos on a sticken plane : Reuters]

How to buy Sim Card in Singapore

joe — Tue, 22 Jun 2010 09:50:42 +0000

สำหรับคนที่เดินทางไปต่างประเทศบ่อยๆ และจำเป็นที่ต้องโทรติดต่อสื่อสารทั้งในประเทศที่เดินทางไป หรือโทรระหว่างประเทศ สิ่งหนึ่งที่ตามมาหลังจากเดินทางกลับนั่นก็คือค่าโทรที่แพงเอาเรื่องของบริการ Roaming ที่ดีและง่ายที่สุดก็คือซื้อ Sim ของผู้ให้บริการโทรศัพท์ในประเทศนั้นๆมาใช้งาน (ความจริงมีง่ายกว่านี้อีกครับ เป็นบริการ VOIP แต่ขออุบไว้เขียนวันหลัง)

StarHub SimCard

ล่าสุดที่ไปสิงค์โปร์การหาซื้อ Sim Card มาใช้งานก็ไม่ได้ยากอย่างที่คิดเลยครับ เพราะว่าสามารถหาซื้อได้ที่ 7-11 เลยซึ่งก็มีให้เลือกหลากหลายยี่ห้อ อย่างที่เห็นในรูปด้านบนที่ผมซื้อมาก็เป็นของทางค่าย StarHup มีให้เลือกทั้ง 8$ และ 15$ อย่างที่ผมซื้อก็เป็น 15$ (คิดเป็นเงินไทยก็ประมาณ 375 บาท) แต่ได้เพิ่มมาเป็น 18$ ตอนซื้อก็ต้องเตรียม Passport ไปด้วยแค่นั้นเองครับเพื่อเอาไว้ Register ในครั้งแรก หวังว่าเรื่องทีี่เขียนในวันนี้คงช่วยให้ใครก็ตามที่เดินทางไปสิงค์โปร์ หาซื้อ Sim Card มาใช้โทรกลับเมืองไทยได้ง่ายขึ้น

Clouds from Wind Turbines

joe — Thu, 18 Feb 2010 10:48:48 +0000

ถ้ารวมเรื่องกระแสการท่องเที่ยวช่วงหน้าหนาวที่ใครต่อหลายคนแห่กันขึ้นไปเที่ยวเหนือเพียงเพื่อชมทะเลหมอก กับกระแสลดโลกร้อนด้วยพลังงานทางเลือก ก็ถือว่าเรื่องที่จะเขียนวันนี้นั้นเป็นเรื่องเดียวกันได้ เพราะที่ประเทศอังกฤษนั้น Turbine Farm ที่รวมกังหันลมหลายๆตัวไว้ด้วยกันเพื่อสร้างกระแสไฟฟ้าจากพลังงานลมที่พัดกันทั้งวันทั้งคืน นอกเหนือจากผลลัพท์ที่ได้เป็นกระแสไฟฟ้าแล้ว กังหันลมเหล่านี้ยังทำให้เกิดปรากฎการณ์พิเศษที่ก่อให้เกิดหมอกหรือจะเรียกว่ากลุ่มเมฆก็ได้ ลอยปกคลุมไปทั่วหมู่กังหันลมเหล่านี้

The wind farm at Scroby Sands off East Anglia

รูปที่เห็นอยู่ด้านบนและด้านล่างนี้คงแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนกับปรากฎการณ์ที่เกิดขึ้น ซึ่งไม่ใช่ว่าจะเกิดขึ้นทุกวันและทุกเวลานะครับ เพราะว่าการก่อให้เกิดเมฆลอยอยู่รอบกังหันแบบนี้ได้นั้น ต้องมีความลงตัวอย่างมากในเรื่องของ ความเร็วลม อุณหภูมิของน้ำทะเล และอุณหภูมิอากาศ ณ ขณะนั้น ที่ต้องสัมพันธ์กับใบพัดที่หมุนอยู่ โดยใบพัดจะทำการผสมความชื้นหรือไอน้ำที่ลอยตัวขึ้นมากับอากาศก่อให้เกิดเป็นรูปแบบของเมฆอย่างที่เห็นกัน

The turbine blades create cloud which hang over the offshore farm

ดีนะครับที่ปรากฎการณ์แบบนี้ไปเกิดอยู่ที่เมืองนอก ถ้าอยู่ในเมืองไทยแล้วหละก็ ช่วงวันหยุดยาวหรือช่วงเทศกาลคนคงแห่ไปเที่ยวดูทะเลหมอก ไปถ่ายรูป ไปทำลายธรรมชาติ ความเป็นอยู่ และวิถีชีวิต เหมือนที่เคยเกิดขึ้นในหลายๆแห่งของประเทศไทย รวมถึงหนังบางเรื่องอาจจะต้องเปลี่ยนสถานที่ถ่ายทำแล้วเปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น Turbine in Love และที่สำคัญครับ มันจะถูกลิสต์เป็น Unseen Thailand. อิอิ

ข้อมูลเพิ่มเติม [How wind turbines make their own clouds: Daily Mail]

9h: The Luxury Capsule Hotel

joe — Sun, 15 Nov 2009 08:33:11 +0000

ช่วงนี้มีเรื่องให้คิดให้เคลียร์มากมาย สภาพจิตใจก็ไม่ค่อยปกติเท่าไหร่ (ยังไม่ได้บ้า อิอิ) เลยยังไม่ได้เขียนรีวิวเกี่ยวกับทริปที่ไปเมืองจีนที่ผ่านมา วันนี้ก็เลยเอาน้ำจิ้มของโรงแรมที่ญี่ปุ่นมาให้ดูกันก่อน กับ 9h ที่ออกแบบเป็น Capsule Hotel อย่างที่เห็นกันในรูปด้านล่างนี้

9h Capsule Hotel

ดูไปดูมา ผมว่ามันคล้ายๆกับที่นอนในหนัง Sci-Fi จริงๆ เหมือน Capsule แช่แข๊งที่เมื่อตื่นขึ้นมาเวลาก็ผ่านไปหลายร้อยปี แต่สำหรับ 9h นั้นมีที่มาที่ไปเหมือนชื่อโรงแรมเลยครับ 9h ซึ่งหมายถึง 9 ชั่วโมง โดยเป็นการอาบน้ำ 1 ชั่วโมง นอน 7 ชั่วโมง และพักผ่อนกับกิจกรรมอื่นๆอีก 1 ชั่วโมง สำหรับการพักที่ 9h นี้นั้นก็มีค่าใช้จ่ายอยู่ที่ 4900 เยน ต่อคืนครับ นอกเหนือจากการออกแบบที่ดูสวยทันสมัยเหมือนในยานอวกาศแล้ว ระบบเสียงและแสงไฟนั้นก็ไม่ธรรมดา ทุกอย่างถูกควบคุมด้วยคอมพิวเตอร์ของ Panasonic นับว่าเนี้ยบจริงๆ แต่สำหรับผมแล้วการเดินทางไปต่างประเทศ หรือจะต่างจังหวัดก็ตาม การได้นอนโรงแรมเพื่อพักผ่อนพร้อมลุยในวันต่อไป ผมขอเลือกแบบที่เตียงใหญ่ๆ กลิ้งได้สบายๆดีกว่า

ข้อมูลเพิ่มเติม [9h : DesignBoom] , [9h : official site]

Survive from TG679

joe — Tue, 03 Nov 2009 07:40:15 +0000

ในที่สุดก็ได้กลับมาถึงเมืองไทยซักที หลังจากที่เดิน เดิน และ เดินกับการดูงานส่วนของผลิตภัณฑ์ Textile & Garment ในงาน Canton Fair Phase III ซึ่งครั้งนี้ก็เป็นครั้งที่ 106 แล้ว ซึ่งวันนี้ก็มีประสบการณ์ประทับใจนิดนึง (ประชด) เกี่ยวกับสายการบินไทยมาเล่าให้ฟังกัน กับเที่ยวบิน TG679 ที่เดินทางจากสนามบินนานาชาติ Baiyun ที่เมือง GuangZhou มายังสนามบินสุวรรณภูมิ สนามบินที่คนไทยทุกคนภูมิใจ

TG679 GuangZhou to BKK

เริ่มต้นความประทับใจกันก่อนตั้งแต่อยู่ที่เมือง GuangZhou ซึ่งเที่ยวบินนี้ควรจะเริ่มออกเดินทางที่เวลา 20.25 แต่สุดท้ายก็ Delay เนื่องจากปัญหาทางเทคนิค (เป็นข้ออ้างที่ดีจริงๆ น่าสงสารเทคนิค) สุดท้ายกว่าจะได้ขึ้นเครื่องก็ปาเข้าไป 21.05 และกว่าเครื่องจะออกก็เลยไปถึงประมาณ 21.20 เครื่องก็เป็นเครื่องรุ่นเก่าที่ไม่มี Personal LCD แต่ก็ช่างมัน นอนบนเครื่องก็ได้ ก็นึกว่าจะหมดเรื่องซะแล้ว

เนื่องจากเที่ยวบินกลับเที่ยวนี้ผู้โดยสารส่วนใหญ่ก็จะเป็นคนจีนและอินเดียที่มาดูงาน ผู้โดยสารเท่าที่เห็นก็เกือบเต็มเครื่อง และลูกค้ากลุ่มนี้ก็จะเป็นพวกเรื่องมากและเอาใจยากเป็นพิเศษ มีอาซิ้มท่านหนึ่งที่เป็นคนไทยนั่งอยู่ด้านหน้าผม อาจจะขอเติมน้ำมากหน่อย ขอนู่น ขอนี่บ้าง แต่ก็เป็นปกติ แต่สิ่งที่ผมเห็นคือปฎิกริยา Air Hostage ท่านหนึ่งที่คอยดูแลโซนที่ผมนั่งอยู่บอกได้เลยครับว่าปฎิบัติค่อนข้างไม่ดีกับอาซิ้มท่านนี้นัก ทั้งชักสีหน้า ทั้งคำพูดที่ออกจะไม่ค่อยเต็มใจกับการให้บริการนัก ก็เข้าใจแหละครับว่าเหนื่อย แต่ผู้โดยสารก็ไม่ได้เรียกร้องอะไรที่นอกเหนือจากปกติเลย สมควรปรับปรุงด้าน EQ เป็นอย่างยิ่ง ตั้งแต่ขึ้นเครื่องมายังไม่เห็นพนักงานท่านนี้ยิ้มให้ผู้โดยสารเลย

TG679 Baggage Tag

มาต่อกันที่ตอนเครื่องเข้าเทียบท่าอากาศยาน ขั้นตอนการตรวจคนเข้าเมืองก็ผ่านไปได้ด้วยดี มาถึงตอนรับกระเป๋านี่แหละครับ ที่สายพานหมายเลข 9 รอแล้วรอเล่าเฝ้าแต่รอ มาได้คำตอบจากพนักงานท่านหนึ่งว่า ติดปัญหาทางเทคนิค กระเป๋าอาจจะต้อง Delay ในการนำส่งมาที่สายพาน โอ้ววววว พระเจ้าจอร์จ มันยอดมาก ทั้งเครื่อง Delay ทั้งกระเป๋า Delay อะไรจะซวยซ้ำซวยซ้อน ถามหนักเข้าก็เลยได้ความมาว่า “ไม่สามารถเปิดประตู ส่วนที่บรรทุกกระเป๋าได้” ดึกก็ดึก งานตอนเช้าก็มี แถมต้องขับรถกลับบ้านอีก ก็เลยถามว่าส่งกระเป๋ากลับมาที่บ้านได้มั้ย เพราะนี่ไม่ใช่ความผิดของธรรมชาติ หรือว่าของผู้โดยสารเลย เจ้าหน้าที่ท่านนั้นตอบกลับมาสั้นๆว่า “ขอปรึกษา Supervisor ก่อน” จากนั้นก็หายไปนานนนนน และก็หายไปเลย

ผมก็มองหาเจ้าหน้าที่แถวนั้นอีก ซึ่งกำลังคุยกันเป็นกลุ่มอยู่ มีเจ้าหน้าที่หญิงสองท่าน ที่เหลือเป็นเจ้าหน้าที่ใส่ชุดหมีอีกสามท่าน สรุปได้ความว่าถ้าจะให้ส่งกระเป๋าก็ต้องไปติดต่อ เคาร์เตอร์การบินไทย และยังได้รับการคอนเฟิร์มมาอีกว่า เป็นปัญหาที่ไม่สามารถเปิดประตูส่วนเก็บกระเป๋าผู้โดยสารได้ อืมมมมม แบบนี้ไม่ไหวแล้ว ไม่รู้ว่าต้องรออีกนานแค่ไหนกว่าจะเปิดออก งานนี้ให้ส่งคืนที่บ้านดีกว่า

เดินมาไม่ไกลจากสายพานที่ 9 ก็ถึงส่วนบริการของการบินไทย ทางพนักงานก็พยายามอยากให้รอ แต่ถึงตอนนั้นมันไม่ไหวแล้วครับ อย่างที่บอก ทั้งรอเครื่องที่ช้า (คาดว่าก็คงเป็นปัญหาเดียวกัน ทำให้โหลดกระเป๋าช้าในขามา) ทั้งรอกระเป๋าแบบไร้จุดหมาย ก็เลยยืนยันให้ส่งกระเป๋ากลับ ก็ให้ข้อมูลไป ทั้ง Tag ที่มีหมายเลขเที่ยวบิน และ Barcode รวมถึง Passport และที่อยู่ในการจัดส่ง แต่พนักงานที่รับเรื่องก็ทำหน้าแบบไม่รับแขกเลย มีเจ้าหน้าที่เดินมาบอกว่ากระเป๋าเริ่มมาแล้ว (มาสามสี่ใบ แล้วก็หายไป) ก็เลยไปโทรไปหาคนที่รออยู่ที่สายพาน เผื่อฟลุ๊คว่าจะเป็นของเรา แต่ดูเหมือนโชคจะไม่เข้าข้างครับ ปรากฎว่าระหว่างนั้นเจ้าหน้าที่ๆรับเรื่องจากผม เดินไปรับลูกค้าฝรั่งท่านอื่นเฉย ปล่อยผมอึ้งที่โต๊ะอยู่คนเดียว พอวางสายเสร็จคุยกับเจ้าหน้าที่อีกท่านหนึ่งต่อ ก็งงๆ เพราะไม่ได้เป็นคนรับเรื่องตรง สุดท้ายก็ได้เอกสารมา หนึ่งใบ รอทางการบินไทยนำส่งกระเป๋ามาที่บ้าน

TG679 Baggage Delivery

สอบถามจากพนักงานที่มารับเรื่องแทนทราบว่าคนที่เดินปัดตูดหนีไป แล้วทิ้งเรื่องผมไว้แบบงงๆนั้นชื่อ คุณภัณฑิรา ครับ บอกได้เลยว่าบริการได้แย่มาก สงสัยหน้าตาผมคงไม่เหมือนฝรั่งเลยไม่ได้รับการสนใจ ไม่ทราบว่าการบินไทยนั้นอบรมพนักงานมาแบบนี้ได้อย่างไร ไม่มี Service Mind รวมถึงเรื่องของการ Handle ลูกค้าในสภาพกดดัน ไม่มีแม้กระทั่งคำขอโทษใดๆทั้งสิ้น ซึ้อตั๋วก็จ่ายตังค์ ไม่ได้ขอขึ้นฟรี แต่ทำไมบริการถึงได้แย่ขนาดนี้ ยังไม่รวมถึงเรื่องเครื่องบินอีก ถ้าประตูที่เก็บสัมภาระที่เปิดไม่ออกเป็นประตูห้องโดยสารแทน ไม่รู้การบินไทยจะตอบคำถามผู้โดยสารอย่างไร ถึงแม้จะเป็นประตูที่เก็บสัมภาระก็เถอะ สภาพเครื่องบินแบบนี้ไม่พร้อมทำไมถึงยังเอามาให้บริการผู้โดยสารอีก ใครผ่านมาอ่านฝากส่งให้ถึงผู้บริการการบินไทยด้วยก็ดีครับ อยากฟังคำตอบจากผู้บริการการบินไทยจริงๆ

13,000 McDonald’s Locations Visualized

joe — Sun, 27 Sep 2009 06:00:27 +0000

ไหนๆเมื่อคืนก็เขียนเกี่ยวกับเรื่องของกินไปแล้ว วันนี้ก็ขอว่าด้วยเรื่องของกินประเภท Fast Food แบบเดียวกับพิซซ่าอีกแบรนด์หนึ่งครับ ซึ่งร้านนี้นั้นเพื่อนผมที่เป็นคนต่างชาติเคยบอกไว้ว่า เวลาเดินทางไปต่างประเทศแล้วไม่สามารถหาร้านอาหารที่ทานได้ เรามักจะพบกับ McDonald’s เป็นตัวเลือกแรกๆในการเดินหา ซึ่งประสบการณ์ส่วนตัวของผมในต่างแดน ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ ผมเชื่อว่าไม่น่าแปลกใจอย่างแน่นอนสำหรับคนที่เคยไปที่อเมริกา ลองดูภาพด้านล่างนี้ดูซิครับ

McDonalds Map

อย่าเพิ่งแปลกใจว่าเป็นรูปจุดแสดงไข้หวัด 2009 นะครับ เพราะจุดแดงเล็กๆที่แสดงอยู่บนแผนที่นั้นคือตำแหน่งสาขาต่างๆของร้าน McDonald’s ในอเมริกาครับ รวมแล้วก็ประมาณ 13,000 สาขา แล้วแบบนี้จะไม่ให้คนที่เดินทางไปต่างประเทศนั้น คิดอะไรไม่ออกก็วิ่งเข้าร้าน Mc ได้อย่างไรหละคร๊าบบบ ใครที่สนใจดูภาพโดยละเอียดก็คลิกที่ลิงค์ด้านล่างได้เลยครับ

ข้อมูลเพิ่มเติม [13,000 McDonald's : Weather Sealed]

Japan’s Robot Ramen Chefs

joe — Sun, 16 Aug 2009 00:38:09 +0000

ทุกวันนี้หุ่นยนต์ได้เข้ามามีบทบาทกับสายงานผลิตตามโรงงานเป็นอย่างมาก ไม่ว่าจะเป็นสินค้าด้านเทคโนโลยี อุตสาหกรรมต่างๆที่เอาหุ่นยนต์มาช่วยงานการประกอบชิ้นส่วน ควบคุมคุณภาพในเชิงวิศวกรรม รวมไปถึงบรรจุภัณฑ์ หรือถ้าเป็นกระบวนการผลิตทางด้านโภคภัณฑ์ ก็จะเป็นกระบวนการผลิตที่นำหุ่นยนต์มาช่วย ผสมวัตถุดิบ การควบคุมในเชิงของเคมี หรือ Food Science เพื่อให้ได้รสชาติที่คงที่และการบรรจุลงในภาชนะ หีบห่อ หรือว่าซองต่างๆ เป็นไปตามที่เราต้องการแบบเป๊ะๆ ก่อนนำไปจำหน่าย

แต่ลองนึกถึงว่า ถ้าคุณเดินไปตามถนนสีลมแล้วเจอร้านบะหมี่ อาจจะเป็นร้านราเมนแบบญี่ปุ่นอย่าง โออิชิราเมน หรือ ฮาจิบังราเมน หรือแม้กระทั่งชายสี่หมี่เกี้ยว ทว่าคุณไม่เจอพ่อครัวเลยซักคน เนื่องจากร้านนั้นใช้หุ่นยนต์เป็นคนจัดการเองทั้งหมด ไม่่ว่าจะลวกเส้น เติมผัก หั่นหมู ปรุงรส ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝันที่อยู่ในหนัง Si-Fi เรื่องใหม่ครับ แต่มีแล้วจริงๆจากประเทศที่เป็นเจ้าพ่อของเรื่องหุ่นยนต์อย่าง ญี่ปุ่น ก็คงไม่ต้องอธิบายอะไรกันมากถ้าได้ดูคลิปที่อยู่ด้านบนนี้ โดยเจ้าของร้าน Nagoya’s FuA-Men (Fully Automated raMen) restaurant คุณ Kenji Nagaya ได้บอกกับทางสำนักข่าวรอยเตอร์ว่า เจ้าพ่อครัวหุ่นยนต์ของที่ร้านนี้ ได้มีการปรับปรุงมาแล้วในทุกๆด้าน ไม่ว่าจะเป็นเวลาในการลวกเส้นที่เที่ยงตรงทุกชาม ความแม่นยำในการหยิบ เท เครื่องปรุงต่างๆ ซึ่งทำให้ทุกชามนั้นเป็นไปตามสูตรที่ร้านคิดค้นขึ้น และแน่นอนทุกคนที่มาชิม ต้องบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า “Oishi!!!”

ข้อมูลเพิ่มเติม [i am Chef Jap : NiLab]

Error on Flight Display Board (suvarnabhumi airport)

joe — Tue, 07 Jul 2009 16:02:44 +0000

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ได้มีโอกาสไปสนามบินสุวรรณภูมิ สนามบินที่เคยโฆษณาว่าจะเป็น Gateway สู่เอเซีย์ และเป็นสนามบินที่คนไทยทั้งชาติภูมิใจ ที่ไปไม่ใช่ว่าตั้งใจจะไปจับผิดเหมือนสื่อสมัยก่อน ที่เดี่ยวก็เจอนั่นเจ๊ง นู่นเสีย รันเวย์ร้าว ป่าวครับป่าว ผมแค่ไปส่งคุณพ่อคุณแม่ไปเที่ยวเวียดนามแค่นั้นเอง

Error on Flight info Board (suvarnabhumi airport)

แต่ก็นะ บังเอิญตอนกลับ เดินผ่านไปเจอป้ายแสดงข้อมูลเที่ยวบิน ตรงแถวๆร้าน Family Mart บริเวณชั้น 3 แวบแรกมองผ่านไป อืมมม สงสัยจะเป็นเวอร์ชั่นใหม่ของ Digital Signage อาจมีประกาศด่วนเลยมี pop-up ขึ้นมาแสดง คิดไปคิดมา เดินกลับมาดูอีกที อ้าววว Error ของ Windows ซะงั้น แล้วก็ปล่อยไว้ซะนานไม่มีการแก้ไข ไม่รู้ว่า Error แบบนี้มันจะกระทบกับการแสดงผลหรือเปล่า เกิดไปดึงข้อมูลมาผิด หรือไม่ refresh ข้อมูลเที่ยวบินใหม่แล้วหละก็ ผมว่างานนี้สนามบินที่คนไทยควรภูมิใจ คงโดนบ่นจากผู้โดยสารทั้งไทยและเทศอีกแน่

Coffee Kiss by Tsang Cheung Shing

joe — Sat, 30 May 2009 00:49:06 +0000

เดี่ยวนี้วัฒนธรรมการดื่มกาแฟถ้าเปรียบเทียบกับสมัยผมเด็กๆนั้นเรียกได้ว่าต่างกันฟ้ากับเหวเลย จนในที่สุดกาแฟที่ผมคุ้นเคยนั้นก็ต้องกลายเป็นกาแฟโบราณไป ซึ่งสมัยนี้นั้นต้องเป็นกาแฟสด มีแบรนด์ เท่านั้นยังไม่พอ นอกเหนือจากรสชาติที่ต้องแข่งกันแล้ว ในเรื่องรูปแบบของร้าน หรือแม้แต่การตกแต่งหน้ากาแฟ ยังเป็นปัจจัยหนึ่งในการดึงดูดลูกค้าอีกด้วย

coffee kiss

เหมือนหัวข้อที่ผมเขียนไว้แหละครับ Coffee Kiss ก็อย่างที่เห็นกันในรูปด้านบน เพียงแต่ว่ากาแฟสองแก้วนี้คงดื่มไม่ได้แน่ๆ เพราะว่ามันเป็นงานศิลป์ที่ถูกรังสรรค์ขึ้นมาโดย Tsang Cheung Shing ซึ่งเป็นหนึ่งในคอลเล็คชั่นของ Hong Kong Museum of Art โดยแสดงอยู่ที่อาคารสนามบินที่เกาะฮ่องกงเนี่ยแหละครับ ถ้าคนชงกาแฟคนไหนสามารถเทกาแฟแล้วออกมาได้เป็นรูปแบบนี้จริงๆรับรองร้านคงเต็มไปด้วยคนแน่ๆ

ข้อมูลเพิ่มเติม [Coffee Kiss : moillusions]

Meet Joe's Blog » Travel & All Delicous

Service Zone Parking @ Suvarnabhumi Airport

Related items

What People Look Like When Their Plane Is About to Crash

Related items

How to buy Sim Card in Singapore

Related items

Clouds from Wind Turbines

Related items

9h: The Luxury Capsule Hotel

Related items

Survive from TG679

Related items

13,000 McDonald’s Locations Visualized

Related items

Japan’s Robot Ramen Chefs

Related items

Error on Flight Display Board (suvarnabhumi airport)

Related items

Coffee Kiss by Tsang Cheung Shing

Related items